O powstaniu miast na terenie Indii możemy mówić że nastąpiło 2500 p.n.e w Mohendżo Daro oraz starożytnej osadzie Harapa. Po upływie około 10-ciu wieków od tego czasu w Indiach osiedliły się zachodnioeuropejskie plemiona Arjów. Do licznych królestw, które zaczęły się tworzyć począwszy od 6 w. p.n.e należą między innymi: Awanti, Gandhara, Watsa, Kośala, Magadha i Kuru. W 4 w. p.n.e nastąpiło zjednoczenie państw indyjskich i dynastią, która osiągnęła największą władzę za czasów Aśoki, byli Maurowie. Cesarz ten dał podstawy do zakorzenienia się buddyzmu w Indii .
Po uprzednim pokonaniu dynastii Sajjidów rządy podjął władca Kabulu Babur, póżniejszy założyciel dynastii Mogołów, obejmując jednocześnie tereny Delhi i Agrę.
W tym samym wieku mamy do czynienia z zasiedleniem na terenie Indii mieszkańców Portugalii, którzy zaczęli wieść prym w handlu. Następnie pojawili się Anglicy i Francuzi dzięki którym nastąpił dalszy rozwój handlu i fabryk, owocując wiek później powstaniu miast. Indie odegrały znaczącą rolę gdyż stały się rynkiem zbytu dla Anglii i surowcem dla nich. Język angielski stal się wówczas językiem urzędowym.
W 20 wieku zaczęła się walka o niepodległość Indii zakończona podziałek na Indie i Pakistan z których każde próbowało zawładnąć Kaszmirem. W 1950 roku możemy mówić o zjednoczonej, demokratycznej republice Indii jako członku brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Pierwotnie zarządzającym był Jawaharlal Nehru. Jednak jego rządy zostały objęte przez córkę Gandhi. Po Śmierci Gandhiego powstał nowy rząd, na czele którego stanął Narasimha Rao modernizujący gospodarkę dzięki kooperacji z republikami Azji, Izraelem i Pakistanem.
W 1998 panowanie rozpoczął Atal Behari Vajpayee, który sławę zapewnił sobie dzięki próbom nuklearnym w Radżasthanie.
Od roku 2000 mamy do czynienia ze skorumpowanym rządem Indii. Narasimha Rao staje przed sądem za przekręty łapówkarskie.
Rok później, w wyniku narastających skandali, z władzy zrezygnował George Fernandes pozostawiając rządy premierowi Vajpayee.
